در تصویرگیری از بافت های مهم بدن نظیر قلب با روش های پزشکی هسته ای، به دلیل آنکه این بافت توسط بافت های دیگر و نیز قفسه سینه پوشانده شده است، پرتوهای گامای خارج شده از هر نقطه قلب در طول مسیر خود دچار تضعیف و پراکندگی می شوند و لذا کیفیت تصاویر حاصل کاهش می یابند. به منظور ارتقا کیفیت تصاویر قلب، در این تحقیق ابتدا مهم ترین الگوریتم های تصحیح اثر تضعیف مورد مطالعه و ارزیابی قرار گرفت، سپس بهترین روش تصحیح اثر تضعیف پرتوهاTAC (Transmission Attenuation Correction) با استفاده از فانتوم قلب، سیستم تصویرگیری Dual Head SPECT و یک چشمه خطی که حاوی 0.5mCi، 201T1 (ماده رادیواکتیوی مشابه همان رادیوداروی تزریق شده به بیمار) می باشد و در کنار فانتوم قلب قرار می گیرد، به طور تجربی مورد آزمون قرار گرفت. این عمل مانند این است که قلب را علاوه بر تابش گسیلی (Emission) به صورت انتقالی (Transmission) و توسط چشمه خطی نیز تحت تابش قرار داده ایم. یکبار هم فانتوم قلب را در غیاب چشمه خطی با سیستم Dual Head SPECT تصویرگیری نمودیم. با این روش و پس از اعمال رابطه های تصحیح اثر تضعیف پرتوها، کیفیت تصاویر به نحو چشمگیری بهبود یافتند. لذا این تحقیق به خوبی نشان می دهد که بجای استفاده از سخت افزار گران قیمت تجاری TAC و چشمه های پرتوزای گران قیمت و دور از دسترس می توان به آسانی از یک چشمه خطی حاوی رادیو داروی تزریقی به بیمار به همراه الگوریتم مورد استفاده در این تحقیق استفاده کرده و از مزایای آن نظیر افزایش کنتراست و رویت پذیری تصاویر حاصل از جاروب نمودن قلب با روش SPECT که به تشخیص ضایعات و بیماری های فیزیولوژیکی و عملکرد قلب، مخصوصا در افراد مسن و خانم ها بسیار کمک می کند، استفاده نمود.

دو منبع اصلی زیارت عاشورا عبارت اند از: کامل الزیارات ابن قولویه و مصباح المتهجد شیخ طوسی. نوشته حاضر به بررسی اسناد این زیارت در این دو منبع می پردازد و وجوه تضعیف و تصحیح آنها را آشکار می کند و به این نتیجه می رسد که سند سوم شیخ طوسی در مصباح المتهجد (روایت صفوان) اصح طرق روایت این زیارت است و طرق دیگر هرچند خالی از ضعف نیستند، ولی می توانند این طریق را تایید و تقویت کنند.

فولاد کروم تنگستن با ترکیب آلیاژی و عملیات حرارتی معین در معرض تابش پرتوهای یونی آرگون و آلفا قرار گرفت. به کمک میکروسکوپ نیروی اتمی (AFM)، متوسط زبری سطح قبل و بعد از پرتودهی بررسی شد. برای بررسی تغییرات در پارامترهای بلوری قبل و بعد از پرتودهی از پراش اشعه ایکس (XRD) استفاده گردید. همچنین سختی فولاد قبل و بعد از پرتودهی به وسیله دستگاه میکروسختی اندازه گیری شد. نتایج نشان داد در اثر پرتودهی با پرتو آلفا، متوسط زبری سطح از 20.75 به 16 نانومتر کاهش یافته و همچنین هر دو نوع پرتودهی پارامترهای بلوری فولاد را به میزان کمی تغییر دادند. مشخص گردید که سختی نمونه نیز بعد از تابش پرتو یونی آرگون و آلفا به ترتیب 34 و 18 ویکرز افزایش پیدا کرده است. تغییر نه چندان زیاد خصوصیات سطح توسط پرتودهی حاکی از مقاومت خوب این فولاد به پرتودهی در مقایسه با دیگر ترکیبات آلیاژی است.

زمینه و هدف: در پزشکی هسته ای می توان بجای تحقیق و بررسی بر روی بیمار و یا پردازش تصویر بیمار، تصاویر شبیه سازی شده را مورد بررسی قرار داد. لذا هدف این مطالعه ارزیابی کمی اصلاح تضعیف و پراکندگی پرتوها در اسکن پرفیوژن قلب به روش با استفاده از شبیه سازی مونت کارلو ECG-Gated SPECT بود. روش کار: در این مطالعه تاثیر اعمال تصحیح تضعیف و پراکندگی به روش های دو پنجره انرژیی (DEW) و سه پنجره انرژی (TEW) در تصویربرداری اسپکت قلب مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفت و برای شبیه سازی تصویربرداری اسپکت قلب، از کد اختصاصی شبیه سار مونت کارلو GATE به عنوان سیستم تصویربرداری اسپکت و از فانتوم دیجیتال XCAT با توزیع اکتیویته و نقشه تضعیف مطابق با واقعیت برای مدل سازی تنه انسان استفاده شد. یافته ها: مقایسه بهبود کنتراست تصاویر در حالت های مختلف اعمال تصحیح تضعیف و پراکندگی نشان می دهد که بیشترین کنتراست تصویر از روش (TEW1+AC) با میانگین 25% افزایش حاصل می شود و MSE در حالت های مختلف اعمال تصحیح تضعیف و پراکندگی در مقایسه با تصویر مرجع از 5/51 % تا 5/54 % کاهش یافته بود. MSE در مقایسه با تصویر مرجع از 4/1 در Un_Cor تا 15/1، 13/1، 12/1 و 14/1 به ترتیب در AC+TEW1، AC+DEW، AC وAC+TEW2 کاهش یافت و نسبت سیگنال به نویز (SNR) در تمام روش های اعمال اصلاح پراکندگی همراه با اصلاح تضعیف در مقایسه با اعمال اصلاح تضعیف (AC) تا 71% افزایش نشان داد. نتیجه گیری: بر طبق نتایج کمی سازی تصاویر بازسازی شده با بکارگیری اعمال تصحیح پراکندگی همراه با اعمال تصحیح تضعیف امکان پذیر است.

هدف: ارزیابی میزان تصحیح پرکاری عضله مایل فوقانی در انحرافات همراه با A پترن و سندرم های براون آتیپیک (Atypical Brown) و ضعف یک طرفه بالابرنده های چشم (Monocular Elevation Deflciency) با روش تضعیف درجه بندی شده عضله مایل فوقانی (Graduated S.O Recession). روش: این مطالعه به صورت سری بیماری با مداخله (Interventional Case Series) بر روی 10 بیمار (12 چشم) که اندیکاسیون تضعیف عضله S.O، تست فورس داکشن مثبت،A  پترون و چرخش چشم به داخل (Intorsion)، عضله سوپریورابلیک از سطح تمپورال به سمت نازال عضله SR از 12-10 میلیمتر پوستریور با لیمبوس و از 4-1 میلی متر نازال به حاشیه داخلی عضله SR با پهنای 6 میلیمتر جابه جا می شد. بیماران بعد از عمل حداقل به مدت 6 هفته پیگیری می شدند. نتایج: 10 بیمار در محدوده سنی 22 تا 6 سال (6 دختر و 4 پسر) تحت عمل جراحی قرار گرفتند. حداقل 94% میزان A پترون اصلاح شد. میزان انحراف عمودی و پرکاری عضله سوپریورابلیک و تستForced Duction  در موارد سندرم براون آتپیک و ضعف یک طرفه بالا برنده های چشم بیش از نصف تقلیل یافت. میزان پرکاری عضله SO در دو مورد مبتلا به DVD همراه با پرکاری عضله SO که همزمان با تضعیف عضله I.O بود، به میزان قابل توجهی کاهش یافت. استنتاج: تضعیف درجه بندی شده عضله مایل فوقانی، یک روش مناسب جهت تضعیف پرکاری عضله سوپریورابلیک با عمل مختلف بوده و قابل تنظیم و درجه بندی براساس شدت پرکاری عضله و A پترن و تورشن (Torsion) می باشد.

به دلیل نیاز جامعه به یک مرجع قابل اعتماد که بتواند صورتهای مالی ارائه شده توسط شرکت ها را تایید نماید، ویژگیهای رهبران و مدیران بااخلاق در موسسات حسابرسی اهمیت زیادی دارد. این پژوهش تاثیر ابعاد رهبری اصیل و دیدگاه اخلاقی بر رفتار حسابرسان را نشان می دهد. جامعه آماری پژوهش را حسابرسان رده بالا در موسسات حسابرسی عضو جامعه حسابداران رسمی ایران تشکیل می دهد. تجزیه و تحلیل مدل مفهومی و آزمون فرضیه های پژوهش با استفاده از معادله یابی ساختاری با رویکرد کمترین مربعات جزئی و به وسیله نرم افزار PLS انجام شدهاست. نتایج حاصل از یافته های پژوهش نشان می دهد که نه تنها ابعاد رهبری اصیل (شفافیت رابطه، رعایت اخلاق نهادینه شده، تحلیل اطلاعات جامع و خودآگاهی) و نیز دیدگاه اخلاقی بر رفتارهای ناکارآمد حسابرسان تاثیر دارند، بلکه دیدگاه اخلاقی یک عامل تعدیل کننده جهت تاثیر ابعاد رهبری اصیل بر کاهش رفتارهای ناکارآمد حسابرسی می باشد، در نتیجه لزوم تقویت دیدگاه اخلاقی حسابرسان و بکارگیری رهبری اصیل، گامی مهم در جهت اعتلای حرفه حسابرسی است و باید مورد توجه و اهتمام مدیران و شرکای موسسات حسابرسی قرار گیرد.

حاکم نیشابوری در تعامل با احادیث و جرح و تعدیل راویان و تعریف برخی اصطلاحات حدیثی چون صحیح، حسن، شاذ، مرسل، موقوف و. . . تمایزاتی با دیگر محدثان دارد. او در مستدرک روایاتی را صحیح می شمارد که براساس مبانی دیگر محدثان و حتی مبانی خود حاکم در سایر آثارش همچون معرفه علوم الحدیث صحیح نیست و به این علت او را متساهل خوانده اند. در این مقاله که با شیوه ی توصیفی-تحلیلی صورت یافته، تلاش می شود اولاً آرا و نظرات حاکم درباره ی حدیث صحیح، حسن، ضعیف، موقوف، مرسل، شاذ، زیادات ثقه، نقل از اهل بدعت، نقد سند و متن روایات، جرح و تعدیل بیین گردد؛ ثانیاً آرا و نظرات حاکم با دیدگاه سایر محدثان مقایسه شود؛ ثالثاً میزان پایبندی حاکم به نظرات خودش در تهیه کتاب مستدرک بررسی گردد و با ارائه ی تحلیلی درباره ی آن ها میزان صحت آرای وی و اعمال آن آرا بر روایات مستدرک معلوم شود و به این ترتیب ویژگیهای مکتب حدیثی حاکم آشکار شود. با بررسی ها و مقایسه های لازم معلوم شد انتساب تساهل به حاکم در تصحیح احادیث مستدرک با استناد به دلایلی چون کهولت سن، ضعف حافظه و مهلت نداشتن برای تنقیح مستدرک به خاطر فوت مقبولیت علمی ندارد و می توان گفت قبل از استناد به روایات مستدرک باید سند و متن بازبینی شوند.

مقدمه: امروزه تصویربرداری از خونرسانی عضله قلب به روش SPET) Single Photon Emission Tomography) به علت ماهیت غیر تهاجمی و هزینه کم و در اختیار قرار دادن اطلاعات با ارزش فیزیولوژیک نسبت به روش آنژیوگرافی جهت تشخیص بیماریهای عروق قلبی (Coronary Artery Disease) به خصوص در تشخیص کاهش خونرسانی در عضله قلب (Ischemia) دارای ارزش تشخیصی بسیار بالایی است. اما این تصاویر علل مختلف دچار آرتیفکت می شود که نتیجه این آرتیفکت ها کاهش صحت تشخیصی تصاویر و موارد مثبت کاذب است. یکی از مهمترین آرتیفکت های موثر بر این تصاویر تضعیف می باشد. تضعیف فوتون ها به علل مختلفی مانند پستان چپ در زنان و دیافراگم در مردان و دیواره قفسه سینه در هر دو جنس می تواند بوجود آید. تصحیح تضعیف به علت ماهیت غیر یکنواخت ناحیه قفسه سینه بسیار پیچیده است و از یک بیمار به بیمار دیگر متفاوت است. به نظر می رسد که تنها را حل برای اصلاح تضعیف به دست آوردن نقشه تضعیف بدن با استفاده از تصویربرداری عبوری باشد.روش بررسی: به منظور بررسی امکان استفاده از اسکن های عبوری با ایزوتوپ 99mTC به روش ترتیبی از یک فانتوم مسطح استفاده شد و الگوی تضعیف بدست آمده در تصاویر گسیلی اعمال و در نهایت جهت ارزیابی عملکرد اصلاح تضعیف، تصاویر اصلاح نشده و تصاویر اصلاح شده با نتایج آنژیوگرافی بیماران مورد نظر از نظر وجود یا عدم وجود نقص مقایسه گردید.یافته ها: این تحقیق نشان داد که استفاده از تصاویر اسکن عبوری حساسیت آزمون را از %86 به %94 افزایش می یابد اما در مقابل اختصاصی بودن آزمون از %85 به %54 کاهش می یابد. در مجموع صحت تشخیصی تصاویر از %86 به %78 کاهش می یابد.نتیجه گیری: اصلاح تضعیف در تصاویر خود باعث بوجود آمدن آرتیفکت های جدیدی در تصاویر می شود که خود عامل تعیین کننده مهمی در تفسیر تصاویر است. در مجموع به نظر می رسد که استفاده از اصلاح تضعیف در بررسی تصاویر به تجزیه خاص نیازمند است. در صورت عدم وجود تجزیه کافی اصلاح تضعیف می تواند ارزش تشخیصی تصاویر را به طور محسوس کاهش دهد.